Laatst las ik het boek ‘Van gedoe naar gedragen’ van Anke Siegers. Ze beschrijft hierin het Nieuwe Route-proces. Een niet-gebruikelijke manier van besluitvorming waarin alle betrokkenen gezamenlijk beslissen, binnen vooraf gestelde de kaders van de traditionele besluitvormers. Vooral in het maatschappelijk werkveld is deze route interessant.
Een verfrissende en vernieuwende wijze van besluitvorming, die uitgaat van gelijkwaardigheid, inclusiviteit en vertrouwen. Hierdoor ontstaat betrokkenheid en eigenaarschap. Dit staat in schril contrast met de traditionele aanpak in bijvoorbeeld het maatschappelijk werkveld, waarbij bewoners vaak achteraf inspraak krijgen op al voorgenomen besluiten. Dit leidt vaak tot onvrede, teleurstelling of, erger nog, onverschilligheid bij bewoners voor initiatieven van de overheid.
Mensen daadwerkelijk laten beslissen creëert gelijkwaardigheid, vertrouwen en eigenaarschap. Het vergt echter lef van de traditionele besluitvormers om de controle los te laten en te vertrouwen op het proces. Ook vraagt dit het vermogen om vooraf een helder en duidelijk kader neer te zetten waar het besluit aan getoetst kan worden.
Vertrouwen op het proces is als meegaan met de stroom van de rivier. Soms lijkt de stroom traag en kronkelig, maar juist door ruimte te geven aan de natuurlijke loop, ontstaat er een vruchtbare omgeving waar het leven kan floreren. Evenzo zorgt vertrouwen op het proces van gezamenlijke besluitvorming voor een bloeiende gemeenschap waarin betrokkenheid en eigenaarschap gedijen.
En beide zijn ingewikkeld voor de meeste leiders, vooral als het spannend wordt. Ons onderzoek toont aan dat veel leiders dan zelf hard gaan werken, extra sturend en taakgericht worden en of zelf in de actie schieten.
Het is mijn ervaring dat vertraging, reflectie en het lef om in de spiegel van het eigen gedrag te kijken, noodzakelijk zijn om deze reflex te doorbreken. Tijd nemen voor zelfbewustzijn, verbinding maken met de betrokkenen en vooraf een helder kader ontwikkelen voor complexe problematiek levert uiteindelijk vertrouwen en eigenaarschap op. Zo kun je de beweging maken van gedoe naar gedragen.
Organisaties groeien als mensen groeien.
Hoe kom jij tot besluitvorming in het maatschappelijk werkveld?
-Angela-
